Klasina

Nieuw adres.

Dit log wordt niet meer geupdate. Als je ons wel en wee wil (blijven) volgen dan kan dat op het volgende adres:

www.mijneigenheld.nl

Het is een tijdelijke lay-out maar dat mag de pret niet drukken. Tot daar!

Bijna 2 jaar.

Daar hoort een uitnodiging bij!

<3

Toen alles vanbinnen pijn deed..

Soms ruik je iets wat je terugbrengt in de tijd. Soms hoor je iets wat je terugbrengt in een situatie. Vandaag is het geen geur of een liedje wat een herinnering bij me oproept, ik las een gedicht.

Wanneer alles van binnen pijn doet

Wanneer alles diep van binnen pijn doet
en je alleen, tegenover je eigen beeld,
ziet dat het vervormd is door onbekende spiegels
wanneer de dingen voor je schaduw wijken
wanneer je woord dat van een ander lijkt
en je hartslag uit je lichaam vlucht
wanneer je handen ver van je weg zijn
en je de afdruk van je voeten niet herkent
wanneer je het gezicht dat nadert bent vergeten
wanneer je niets meer waarneemt dan dode buitenkanten

Ga dan
als de zalm
tegen stroom in
met alle razernij van je woede
Wanhoop niet
het water zal de stenen breken.

-Michele Najlis-


De eerste keer dat ik hem las, ik denk een jaar of 13 geleden, was in een kamertje van een zoveelste hulpverlener. Mijn leven bestond op dat moment uit veel pijn, veel problemen, veel angst en bovenalles een diepe depressie. In dat kamertje heb ik zoals in alle kamertjes van alle hulpverleners die ik in mijn leven heb ontmoet veel om me heen gekeken. Soms om de confrontatie uit de weg te gaan, soms omdat ik gewoon niet kon geloven dat ik daar zat en dat de verhalen die over tafel gingen écht over mij gingen.
Het gedicht wat vandaag een handvol concrete herinneringen boven bracht stond op een poster die op de deur van een van die vele kamertjes hing. Herinneringen aan een tijd die niet zo fijn was maar die me doen beseffen dat mijn gevoel van toen niet klopte; het is wél beter geworden.

De situatie waardoor de problemen ontstonden is nooit opgelost. En nog steeds ga ik soms door zo'n diep dal dat ik mij het lichtje aan het eind van zo'n tunnel maar moeilijk, of niet, voor de geest kan halen. En hoewel ik mijn ouders met alles wat ik in mij had een toekomst met wat minder zorgen wenste is mijn moeder nu dood en mijn vader ziek. Ik kan nog teveel dingen opnoemen waar ik mij zorgen over maak nog zonder de kleine alledaagse dingen mee te rekenen maar er staan dingen tegenover die ik toen niet voor mogelijk hield. Dat ik ooit elke dag een flinke dosis geluk zou voelen bijvoorbeeld, ELKE DAG! Ik hoef maar naar de mooie ogen of de gulle lach van mijn kind te kijken en ik voel het. Een diep, intens gevoel van geluk en dankbaarheid. En dan nog de liefde en het engelengeduld van een partner die ik eigenlijk niet altijd verdien maar altijd krijg.

Destijds heb ik veel ingeleverd, nu win ik veel terug. Ik verloor ik in een jaar tijd 50 kilo wat mij mijn zekerheid en een sociaal leven terug heeft gegeven. Ik studeer eindelijk, mijn rijbewijs komt in zicht en ik heb afstand genomen van personen waarmee ik anderen terug heb gevonden. Gaat alles goed? Nee. Doe ik alles goed? Ik wou dat het waar is. Maar al bij al doe ik het zo slecht nog niet. Het is een proces van jaren geweest en er zijn nog periodes van vallen en opstaan. Maar dat is niet erg want ik kan eindelijk zeggen wat ik toen niet voor mogelijk hield:

Ik heb de pijn en woede omgezet in daadkracht.

Symboliek bij op-1-dag-na-1-jarig-jubileum

Nova liet vanmorgen het beeldje van de dikke dame kapot vallen.

Ik vind het wel symbolisch, een dag voor mijn eerste bypass-jubileum.

Meewerken

Ik kwam uit de badkamer en zag Nova zo op ons bed liggen; benen omhoog en met een schone luier eronder. Kijk, als dát geen meewerken is…!

Verder bedacht ik mij dat het al VOLGENDE maand is dat ze 2 jaar wordt. Pas op de allerlaatste dag van die maand maar toch.

Wij zijn ook overal!

Nova en ik in een hotelkamer in China:

Lang leve Skype!

Geen spiegels in huis

2008 samengevat (in willekeurige volgorde)

2 operaties, mijn baby werd een dreumes, ik viel 47kg af, ik ging weer naar school, ik verhuisde van Belgie naar Nederland, ik bleek een kattenmens te zijn, ik zag al mijn lieve neefjes en nichtjes, ik maakte me heel veel zorgen om die lieve neefjes en nichtjes en ontdekte opnieuw dat ik zo bar weinig voor ze kan doen, ik had veel zorgen over mijn vader, ik vond lieve vrienden terug, ik werd 30 jaar, ik haalde mijn snorfietsbewijs, ik begon met autorijlessen (in NL dus), mijn man vond een hele fijne nieuwe baan, we kregen een nieuw neefje, ik beleefde hele fijne ochtenden met Nova op het ouder/kind groepje van Vrije School De Regenboog, ik leerde leuke nieuwe mensen kennen op school, ik kwam tot de conclusie dat ik het vaker okay moet vinden dat ik gewoon ben wie ik ben en er vielen verrassende besluiten.

Maar ook; sneeuw in de ardennen, een geweldig concert van Mika, MacBook, Wii-en, wandelen met Nova, snorfietsen, bloemen op tafel en lekker vaak badderen.

Voor 2009 is één van mijn voornemens om wat dichter bij mijzelf te blijven. Ik heb het gevoel dat ik mijzelf behoorlijk voorbij gelopen ben, onder andere door alle grote veranderingen zoals het afvallen, opnieuw verhuizen, studeren en Martijn zijn nieuwe baan. Die laatste 2 slokten vooral veel tijd op en een vlieg- en ren leven is nu eenmaal niet aan mij besteed, dat wordt wel een uitdaging dus. Natuurlijk ook veel kleinere en leuke plannen voor 2009 dus we gaan er gewoon weer tegenaan (y)

Maar laten we het maandje voor maandje bekijken. Januari staat hier in het teken van China, Martijn vertrekt de 13e om de 23ste terug te komen. En ik vind het super voor hem maar ik kijk er zelf nogal tegenop. Iedereen die zich geroepen voelt gezellig langs te komen zodat ik ook eens met een niet-dreumes kan kletsen of om eens op te passen (dringend nodig; avondjes school en opdrachten!!), laat het vooral weten.

Nova zingt

Nova zingt ‘Dag Sinterklaasje’ op haar geheel eigen wijze. Verder veel ‘Waar issie nou’ en ‘Hij is weg’ en ‘Oh nee’. Want jaja, ze kan écht al heel goed kletsen hoor, alleen aan de telefoon weigert ze echte woorden en zinnetjes te zeggen en brabbelt ze vooral. Erg jammer als je familie ver weg woont (en je als moeder heel trots bent!)

Mijn 2 neven (l)

Een plaatje die gezien de familieomstandigheden niet zo voordehandliggend is. Mijn 2 neven. De oudste heet Djoerd, de jongste Dominic. De oudste is mijn eerste 'tantezegger', de jongste mijn laatste. De oudste is bijna 17 jaar, de jongste bijna 4 maanden. En ze hebben 2 dingen met elkaar gemeen; ze hebben een hele leuke tante die apetrots op ze is én het zijn ongelooflijk knappe kerels!!

Dat was nr 4!

Yeayyy, ik heb dat laatste tentamen gehaald !! Veel theorie en ik draaide helemaal door maar ik heb 'm in the pocket. Van de 100 vragen had ik er 50 ingevuld waarvan 3 fout. En dat is hartstikke goed dus! Meteen het bewijs dat het loont om niets te gokken bij zo'n stellingentoets :)

Zo, en nu eens over school.

De eerste tentamenperiode zit erop! Het liep niet helemaal zoals ik had gewild, maar dat komt vooral doordat ik 2 heb gemist vorige week dinsdag. Ik voelde me zo vreselijk slecht door allerlei zaken dat ik het er niet meer bij kon hebben 's avonds.. En ja, dan begin je al met een achterstand he :-(

Maar goed, vorige week dinsdag hadden we Kennis van de Wereld. Dat is net zo algemeen als dat het klinkt. Algemene basiskennis van eigenlijk alles. Recht, politiek, economie, aardrijkskunde, wetenschap, kunst, sport, maatschappijvraagstukken etc. Een grote quiz van 210 lastige stellingen met als mogelijke antwoorden Goed, Fout of een Vraagteken. Voor elk goed antwoord krijg je een punt, voor elk fout antwoord verlies je er eentje. Ik had er eerder al een diagnostische toets van gemaakt en ik vind het maar pittig hoor. Ik heb nog 2 kansen om deze alsnog binnen te halen gelukkig.

Deze KvdW-toets komt samen met de Actualiteitentoets. 30 vragen over zaken die de voorbije lesperiode (circa 3 maanden) in het nieuws waren. Deze krijgen we 2 keer maar in tegenstelling tot de vorige tellen beide uitslagen mee. Tja, actualiteiten. Het enige wat een mens kan doen is per dag de krant uitspitten, het nieuws kijken en bij voorkeur nog een actualiteitenprogramma erbij. En dat alles met een blocnote op schoot voor de aantekeningen en vragen die in je op komen. Jaja, gezelligheid troef in huize Van Lieshout ;-)

Donderdag voelde ik me weer een stuk beter, dus voor de toetsen van Nederlands en Engels was ik gelukkig wel van de partij. Nederlands heb ik helaas net niet gehaald (echt, het waren die stomme foutief beknopte bijzinnen!) en Engels dan weer met gemak.

Vandaag dan de laatste toets; Vakreflectie. Wat zoveel inhoudt als reflectie op het vak Journalistiek, ja dat had u niet verwacht he ;) 100 stellingen over vanalles en nog wat over en uit de wereld van de journalistiek. Tot de eerste verschijningsdatum van een bepaalde krant tot ethische kwesties waar een journalist tegenaan kan lopen. Ik heb de uitslag nog niet dus dat is nog even spannend, ik had er een goed gevoel bij maar dat zegt niet altijd zoveel. Daarbij kun je dus ook punten kwijt spelen met eventuele foute antwoorden.

En dan waren er nog de 2 berichtentoetsen. Die toetsen heb ik volledig gehaald :-D Je moet aan de hand van een persbericht binnen een bepaalde tijd een nieuwsbericht schrijven op school. Die worden op 3 criteria  beoordeeld waarmee je weer "stukjes van een competentie" in de wacht kan slepen. Want de FHJ doet niet meer aan studiepunten; je mag nu een jaar lang stukjes bewijs bijeen sprokkelen. Bewijs dat je bepaalde vaardigheden bezit, en met die bewijzen mag je op een beoordelingsgesprek. Waarom makkelijk doen als het moeilijk kan :)

Anyhoe, de toetsen zitten er weer even op. Ik vind het echt jammer dat ik die van vorige week heb gemist maar een hele grote ramp is het ook weer niet, dat zet ik maar van me af dus. Als ik die van vanavond heb gehaald ben ik redelijk tevreden, duim even mee dus!

En nu op naar het nieuwe blok! De volgende toetsen zijn begin maart en ik weet wat me te doen staat; Kennis van de Wereld bij blijven spijkeren, het nieuws volgen tot ik erbij neerval, leren wat een foutief beknopte bijzin precies is en noooooit meer vergeten wat 'congruent' betekent lol

In het volgende blok gaat vooral veel tijd zitten; raadsverslagen, rechtbankverslagen en het begint allemaal met een ware mysterytour; een hele zaterdag op pad van 10 tot 22, bestemming onbekend en op zondagmorgen je sfeerverslag inleveren. College en aan je stuk schrijven in de bus. Maar wel spannend hoor, met je klasgenoten een dag weg met de bus, ik ben benieuwd of we ook onder de stoelen moeten kruipen als we terugkomen hehe.

Een leuk blok denk ik, maar druk. En de wederhelft zit volgende maand 2 weken in China. Vanaf dan om de maand zo'n tripje trouwens. Daar zit je dan met je goede bedoelingen, geen rijbewijs en een zeer beperkte achterban. Iemand die nog een baantje zoekt als au-pair?

Dit ben ik.

Ik kreeg een paar keer de vraag hoe ik er nu uitzie zonder die 45kg die ik 10 maanden geleden nog meesjouwde. Hier is het antwoord:

   

   

En hier een reminder van hoe het was;

 

Tranen van herkenning

Ik sta met mijn hart in de ene
en mijn hoofd in de andere hand.
Op de maat van de wind wieg ik heen en
weer tussen droom en verstand.
Hoezeer ik mij ook beijver,
nooit blijf ik in evenwicht.
Van links gezien ben ik een cijfer,
van rechts beschouwd een gedicht.
Mijn schedel steekt vol begrippen,
mijn gemoed raakt ze niet aan;
en wat mijn hart zegt tegen mijn lippen
heeft mijn hoofd nog nooit verstaan.


Gedicht 'Dualiteit' door Andries Poppe
Afbeelding 'Weg van de Storm' van Janet F. Jordan

Knus

Woordje van uitleg :)

Ik had dus galstenen! Na een maand of 3 aanmodderen met enorme maagpijn dacht de huisarts aan een maagzweer. Gelukkig niet dus maar nu moest ik onder het mes, de galblaas is er dus uit gehaald.

Hoe het gaat; ik ben weer thuis. Moest beloven dat ik vandaag nog niks zou doen behalve een beetje rondhangen op bed en bank. Dus dat ben ik nu aan het doen. Vanavond komt Nova thuis maar morgen komt een vriendin hier de hele dag dus veel werk ga ik nog niet van d'r hebben. Ik mis mijn kleine meid wel hoor, pfff, ik heb haar nooit langer dan een nacht gemist. De ene avond naar oma en de volgende avond weer thuis. Nu heb ik haar zondag voor het laatst gezien.

Goed, de "maagpijn" is weg, zalig !! Nu moet m'n buik nog even herstellen, het valt me een beetje tegen, meer last dan verwacht. Hij heeft dan ook alles aan de kant gehad vanbinnen want de hele GBP is ook nog eens nagekeken voor de zekerheid. En die zag er perfect uit, sterker nog, ik kreeg een 10 op 10 voor m'n "binnenkant". Er was niet te zien dat ik (ziekelijk!) overgewicht heb gehad, het was mooi en gezond. Daarvoor deden we het he :-)

Ik mis een weekje school e(n ik had al eens eerder 2 avonden gemist wegens te hevige pijn) maar volgende week ben ik weer helemaal van de partij. En dan ook niet meer afgeleid door de pijn, ha! Ik ben echt heel erg opgelucht dat het galstenen waren en dat ze nu weggehaald zijn. Dan ga ik nu even een beschuitje halen, smakelijk!

Ohja, als ik dan toch aan het updaten ben;
Ik weeg op dit moment 66 kg.
Dat is dus -44 kg.

Red mij

Het helpt, als ik dat zeg.
Dan ben ik nog wel hier,
maar tegelijk al weg.
Eenvoudig
door een kier daarboven
naar een plek
waar moeilijk te geloven
niet bestaat.
Per droom word ik vanzelf
mijn eigen held, als ik dat wil.
Is in het echt niet naar mijn zin,
te erg, te droef, of allebei,
maak ik het stil hier bovenin
en een zeg een paar keer:
red mij.

Red mij.

Bart Moeyaert
Verzamel de liefde

30 jaar + 1 dag

Dertig worden was enigzins...mwah, saai. Tot 17 uur was het net zo'n dag als alle anderen behalve dat je weet dat het éigenlijk een leukere dag moet zijn. Maar tot laat op de middag was het stil. Ja veel leuke felicitaties hier en op mijn hyves en zelfs eentje op mijn voicemail en leuke smsjes. Begrijp me goed, ik vond het geweldig, echt! Maar god ja, als zelfs je vader je verjaardag gewoon vergéét... Die dingen geven dan toch wat de stemming van de dag weer zeg maar.
Maar om 17 uur kwam Martijn gelukkig thuis en ik had al besloten een avondje school te skippen. Ik kreeg een prachtige bos rozen van ze en een schitterende tekening van Nova. Dat had ze toch maar mooi geheim weten te houden de hele dag ;-) Als kado kreeg ik de 3-in-1 van Dale, woehoeoe! Daar ben ik echt superblij mee, het zijn 4464 pagina's dus als ik me verveel kan ik altijd mijn woordenschat bijspijkeren.
Ik hoefde niets te doen voor het eten dus was benieuwd wat er op tafel zou komen. Niks dus want we gingen weg, leuk! Martijn had gereserveerd bij De Coeckepanne in Lierop, keigezellig daar en we hebben heerlijk gegeten. Nova heeft de boel wat verkend en besloot vriendjes te worden met het buurmeisje. Alleen kroop die een beetje weg achter haar moeder. Natuurlijk heeft Nova hen nog wel een stuk koek af weten te troggelen :o)
We waren niet te laat weer thuis, Nova in bed en wij zoals gepland Catan opgezet. Ergens onderweg ging het mis en heb ik dus verloren. Maar de avond was gezellig dus voor die ene keer, vooruit maar weer.

Het mooiste kado; mijn grote liefdes tegenover mij aan tafel:

Nova haar kunstwerk:

Prachtige rode rozen!

En woehoeoe, de Van Dale!

Zaterdagavond komt mijn familie, een stukje schoonfamilie en wat vrienden. Hopelijk wordt het een gezellige avond. Mijn familie blijft een nachtje slapen, erg leuk! Dus Dominic gaat een nachtje in Nova haar bed met zijn ouders ernaast, de dames op de studeerkamer, Nova bij ons en mijn vader mag de hele benedenverdieping. Druk maar vast ook gezellig.

En ik begreep via msn dat ik iemand beledigd had met mijn vorige logje. Goh ik zóu het hier uit gaan leggen maar weet je wat, dat doe ik gewoon niet. Al wie zich eraan stoort...uw probleem ;)

Zo, en nu weer aan de slag!

Viva de my-ass-dertigers!

Ik schrijf hier niet zoveel meer, ik weet nog steeds niet goed wat ik ermee wil; hier of ergens anders. Maar toch wil ik even een logje gewoon helemaal aan mijzelf weiden vandaag, why not! Want als je jarig bent mag je best lekker egocentrisch doen :-)

IK BEN JARIG !!

Ik ben op tram 3 gestapt om precies te zijn. Slik. Ik heb het nooit begrepen, mensen die moeite hadden met hun nieuwe leeftijd. Dit keer had (heb?) ik het ook, en dat tot mijn eigen verbazing. Wat 30 is nog steeds hartstikke jong, dat weet ik. En het enige alternatief op 'ouder worden' staat me al helemaal niet aan. Maar toch moest ik even slikken gisteravond, mijn tijd als twintiger is voorbij en wat steeds maar boven kwam drijven; 30 klinkt zo volwassen.
En met volwassen bedoel ik een dertiger volgens het perfecte plaatje, ik denk aan steekwoorden als beige, koffie, op de thee gaan, carrière, netjes, volgens de regels etc.  En ik voel me vaak nog zo....onvolwassen. Waar ik best blij mee ben want ik ken een handjevol mensen, soms jonger dan ikzelf, die wél erg volwassen (denken te) zijn en ik vind het niks; in hun perfect ingerichte koophuizen die volledig neutraal zijn ingericht en het hele leven staat al uitgestippeld want ze weten natuurlijk álles en alles gaat volgens plan. Tja, als ik iets uitstippel gaat het meestal per definitie anders en ik haat neutraal, zowel in inrichting als in karakter ;-)
Enfin. Dat beeld zag ik ineens voor me gisteravond. En ik voel me zoo anders dan dat, ik voel me een jonge twintiger die maar van een paar dingen zeker is. Gewoon omdat ik ooit dacht heel veel zeker te weten maar het leven, en de dood for that matter, besloten anders. Ik hou van rood en groen maar over 3 maanden ben ik misschien gek op paars en als dat zo is dan ruim ik het rood op en zet ik iets paars in mijn huis. Want zo ben ik. Niet neutraal. Daarom heb ik zo vaak en snel ruzie met mensen :o) En het is niet altijd een fijn gevoel, ik kán soms (!) heel jaloers zijn op die volwassen dertigers met hun planning, maar ik zit zo niet in elkaar..
En toen ik in bed lag, na middernacht en dus 30 jaar jong dacht ik aan de léuke dertigers die ik ken die ook helemaal niet neutraal en eng volwassen zijn. En ik voelde me ook niet echt anders dan 5 minuten ervoor toen ik nog 29 was. Hoewel, ik verging van het maagzuur, mijn eerste oudersdomskwaaltje !! (nee nee, heb ik al een paar weken, dat krijg je ervan als je in je maag laat nieten ;-)
Ik word niet neutraal. Ik word niet volwassen-volgens-het-boekje. Ik blijf gewoon wie ik ben want hoe kun je iemand anders zijn? Ik weet dat er in mijn omgeving mensen zijn die het maar niks vinden, en ik ga in 1 ding volwassener worden; me dat minder aantrekken. Ik kan het in hun ogen toch nooit zo goed doen als die stereotypes met hun uitgestippelde levens en weet je wat, so be it. Fuck neutraal, fuck volwassenheid. Lang leve de dertiger die in de spiegel kijkt en denkt.....woehahaha, 30 my ass!

:-)

Heerlijke mannen!

Neefje Dominic en Martijn;

13 x hoera !!

Vandaag is de oudste van mijn oudste zus jarig; Chantal dus :-) En jeetje mina wat vliegt de tijd, nu is ze niet alleen een brugmug maar ook nog eens eentje van alweer 13 jaar !! Vanavond gaan we een kadootje voor je scoren Tal, en morgen komen we die bij je afgeven in ruil voor een lekker stukje taart voor Nova en Martijn, deal? ;-) Meid, dat er nog heel veel fijne jaren mogen volgen en dat we ze elk jaar met je mee mogen vieren. Dus ook als je straks 15 of 16 of 17 wordt en iedereen stom vindt want ik ben heus wel een hele coole tante dus o wee !! ;-)

Tot moarn famke, we halde fan dy !!

...

All I have is too many questions
Is there something someone forgot to mention to me
But I walk on without hesitation
To my unknown own destination
With the music like syncopation
And explore my own imagination

Too many questions
Sam Sparro

Too many questions - You Tube

Nova has left web-log.nl!

Dit log begon lekker anoniem hier op web-log.nl. Een plek waar ik normaal niet graag vrijwillig kwam maar nood breekt wet, het was een beetje noodgedwongen gezien ik van de ene op de andere offline was gegooid door mijn host. Dit log begon vrij anoniem want niet vindbaar in de zoekmachines. Toch krijg ik de laatste tijd steeds vaker te horen dat ze 'dat ook al op mijn weblog zagen ja'. Hmm. Nee, het beviel me wel, wat kleiner, wat minder posten. Dus het roer gaat om. Zo krijgt Nova in elk geval een eigen weblogje, ergens anders en wederom niet vindbaar met google. En dus ook niet meer te lezen op mijn Hyves, misschien op die van haar zelf en enkel te lezen door de geaccepteerde vrienden. Het is niet zo dat niemand welkom is, maar dan blijft het toch een beetje "intiem" en anoniemer, met afgekorte of aangepaste namen om maar iets te noemen. Wat ga ik er plaatsen; haar avonturen, dingen die ze doet en foto's. De zaken die ik hier nu ook post maar dan net even in een andere setting.

Natuurlijk is het gros gewoon welkom. Maar ik ga de link hier dus niet plaatsen. Als je die wil moet je  even mailen naar klasina(at)upcmail(punt)nl. Zeg even wie je bent (tenzij het enorm voor de hand ligt ;-) en in het kort waarom je de link wil. Het meerendeel zal ik met plezier het adres mailen. Zelf ga ik ook op een andere manier door, ik post immers bijna alleen nog redelijk oppervlakkige dingen hier als het niet over Nova gaat..wat het meestal wél gaat. En dat heeft een reden. Maar hoe en wat met mijn eigen log, dat weet ik nog niet helemaal. Dat ziet u hier zodra ik het weet. Binnenkort :)

Fietsen is leuk!

En verder vandaag; Mama buitengesloten door Nova, toch niet naar een oppas, eindelijk weer (4) losse stapjes en het woord 'koekoe' voor een koekje.